Patogeneza choroby

ZnalezioneSkład białek NET odgrywa kluczową rolę w patogenezie choroby. Skoncentrowaliśmy się na dwóch mediatorach zapalnych, które wcześniej wiązały się z uszkodzeniem zapalnym związanym z NET, a mianowicie TF i IL-17A. Oś TF / trombina odgrywa kluczową rolę w zapaleniu zakrzepu, co często komplikuje SLE. IL-17A jest prozapalną cytokiną zaangażowaną w patogenezę SLE i poważną LN. Rzeczywiście, wykazaliśmy, że NET z IL-17A ma silna pozycja zwłóknieniowa. W związku z tym zbadaliśmy, czy TF i IL-17A są eksternalizowane przez SLE NET i mogą stanowić związek między zwiększoną trombogennością i włóknieniem obserwowanym w chorobie.

Zaobserwowaliśmy, że NET od pacjentów z aktywnym SLE (aktywne SLE NET) wyrażały TF i IL-17A, jak oszacowano przez immunofluorescencję i immunoblotting na strukturach NET. Co ważne, TF na aktywnych SLE NET było bioaktywne, ponieważ struktury NET podniosły poziom trombiny w zdrowym osoczu pozbawionym płytek krwi, jak oceniono za pomocą testu trombina-antytrombina. Ten efekt był zależny od TF, jak pokazano przez hamowanie TF z przeciwciałem neutralizującym anty-TF. NET od pacjentów z nieaktywnym SLE (nieaktywne SLE NET) wykazało zmniejszone wytwarzanie trombiny w porównaniu z aktywnymi SLE NET. Odkrycia te zostały dodatkowo potwierdzone in vitro, w którym aktywna ekspresja SLE zwiększała wewnątrzkomórkową ekspresję mRNA TF i IL17A w kontrolnych neutrofilach i indukowane NET z funkcjonalnym TF i IL-17A. Tak więc, zapalne mikrośrodowisko SLE indukuje NETs ozdobione TF i IL-17A.
[podobne: calperos 500, lactulosum syrop, masc tranowa ]

Obecność przeciwciał IgE na egzotoksyny gronkowcowe na skórze pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Dowód na nową grupę alergenów.

W bieżącym badaniu badaliśmy, czy Staphylococcus aureus wyhodowany z dotkniętej chorobą skóry u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry (AD) wydzielał identyfikowalne toksyny, które mogłyby działać jako alergeny, aby indukować zależne od IgE uwalnianie histaminy bazofilowej. Wydzielane toksyny S. aureus wyhodowane z pacjentów z AD zidentyfikowano za pomocą testu ELISA przy użyciu przeciwciał specyficznych dla toksyny złuszczającej enterotoksyny gronkowcowej (SE) lub toksyny zespołu wstrząsu toksycznego (TSST-1). S. aureus izoluje od 24 z 42 pacjentów z AD wydzielane identyfikowalne toksyny z SEA, SEB i TSST stanowiąc 92% izolatów. Read more „Obecność przeciwciał IgE na egzotoksyny gronkowcowe na skórze pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Dowód na nową grupę alergenów.”

Odpowiedzi hematologiczne i kliniczne u pacjentów z anemią sierpowatą po przewlekłej pozaustrojowej karbamylacji krwinek czerwonych.

U ośmiu pacjentów z niedokrwistością sierpowatą tygodniowo wykonywano karbamylację pozaustrojową około 20% krążącej masy krwinek czerwonych przez 2 lata lub dłużej. Przy każdej wizycie na mol hemoglobiny w karbamylowanych erytrocytach wprowadzono średnią 1,3 +/- 0,2 mola cyjanianu na mol hemoglobiny. W ciągu 3 miesięcy stabilny poziom około 35-50% krążących erytrocytów był karbamylowany. Ta ilość i stopień karbamylowania hemoglobiny powodował spadek średniej pełnej krwi P50 z 33 do 26 mm Hg. Podczas pierwszych 3 miesięcy karbamylowania średni poziom hemoglobiny wzrósł z 6,4 do 9,1 g / 100 ml, podczas gdy średnie bezwzględne retikulocyty zmniejszyły się o 58%, a krążące nieodwracalnie sierpowate erytrocyty zmniejszyły się o 65%. Read more „Odpowiedzi hematologiczne i kliniczne u pacjentów z anemią sierpowatą po przewlekłej pozaustrojowej karbamylacji krwinek czerwonych.”

Inaktywatory czynnika chemotaktycznego ludzkich granulocytów.

Podczas fagocytozy neutrofile uwalniają różne substancje, które zawierają aktywatory i inaktywatory czynników chemotaktycznych. Ogólnie uważa się, że są to enzymy hydrolityczne. Elastaza i katepsyna G, główne proteazy uwalniane z lizosomalnych granulek podczas fagocytozy, zawierają szeroką aktywność hydrolityczną. W tym badaniu zbadano elastazę granulek i katepsynę G pod kątem ich roli jako inaktywatorów czynników chemotaktycznych. Elastaza i katepsyna G zostały oczyszczone z ludzkich neutrofili za pomocą chromatografii Trasylol-Sepharose i CM-celulozy. Read more „Inaktywatory czynnika chemotaktycznego ludzkich granulocytów.”

Kontrola adrenergiczna krążących subpopulacji limfocytów. Wpływ zastoinowej niewydolności serca, ćwiczeń dynamicznych i leczenia terbutaliną.

Obecne badania zostały podjęte w celu zbadania zależności między zwiększoną sympatyczną aktywnością nerwową a podziałem limfocytów w trzech ustawieniach: zastoinowa niewydolność serca, dynamiczne ćwiczenia i leczenie agonistami beta-adrenergicznymi. Porównano liczbę i podzbiór krążących limfocytów u 36 pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i 31 dobranych pod względem wieku osób kontrolnych. Liczba krążących limfocytów była niższa w niewydolności serca niż w grupie kontrolnej. Było to spowodowane redukcją komórek Tsuppressor / cytotoksycznych i naturalnych komórek NK bez znaczącej zmiany komórek Thelpera. Zakres zmian był podobny u pacjentów z idiopatyczną i niedokrwienną niewydolnością serca, ale zmniejszenie było bardziej wyraźne u pacjentów z New York Heart Association klasy III-IV niż w klasie I-II. Read more „Kontrola adrenergiczna krążących subpopulacji limfocytów. Wpływ zastoinowej niewydolności serca, ćwiczeń dynamicznych i leczenia terbutaliną.”

Wyznaczono długowieczność elastycznych włókien ludzkiego miąższu płuc, wywnioskowanych z rozpowszechnienia D-asparaginianu i radiowęgla związanego z bronią jądrową.

Normalna struktura i funkcja miąższu płucnego zależy od elastycznych włókien. Amorficzna elastyna jest stabilna biochemicznie in vitro i może zapewnić stabilną metabolicznie strukturę dla miąższu płuc. Aby sprawdzić stabilność metaboliczną elastyny w normalnym ludzkim miąższu płuc, oszacowaliśmy czas, jaki upłynął od syntezy białka poprzez pomiar racemizacji kwasu asparaginowego i (b) modelował obrót elastyną poprzez pomiar rozpowszechnienia energii jądrowej. związane z bronią 14C. Elastyna oczyszczona za pomocą nowej techniki z normalnego miąższu płuca została zhydrolizowana; następnie częstości występowania D-asparaginianu i 14C mierzono odpowiednio za pomocą chromatografii gazowej i spektrometrii przyspieszacza-masy. Read more „Wyznaczono długowieczność elastycznych włókien ludzkiego miąższu płuc, wywnioskowanych z rozpowszechnienia D-asparaginianu i radiowęgla związanego z bronią jądrową.”

Analiza molekularna fenotypu beta-talasemii powiązana z dziedziczeniem hemoglobiny E (alfa 2 beta2 (26) Glu prowadzi do Lys).

Dziedziczenie genu beta-globiny wiąże się z hipochromią i mikrocytozą, przypominającymi typową heterozygotyczną beta-talasemię. Pacjenci z hemoglobiną (Hb) E-beta-talasemią wykazują kliniczne fenotypy ciężkiej beta-talasemii, okoliczność, która nie występuje w innych złożonych stanach heterozygotycznych pod względem strukturalnych mutacji beta-łańcuchowych i beta-talasemii. Przeanalizowaliśmy kinetykę syntezy globiny i poziomy akumulacji RNA mRNA (m) u pacjentów z Ebeta-talasemią Hb i cechą HbE. Początkowa szybkość syntezy beta-globiny (betaE / alfa = 0,20-0,34) była mniejsza niż oczekiwano na podstawie dawkowania genów lub porównywalnych badań innych złożonych stanów heterozygotycznych pod kątem beta-talasemii i strukturalnie nieprawidłowych beta-łańcuchów. Synteza beta-globiny została nie tylko zredukowana podczas krótkotrwałych inkubacji (1-5 min), ale także pozostała względnie niezmieniona podczas długotrwałych inkubacji impulsów lub pościgów do 5h. Read more „Analiza molekularna fenotypu beta-talasemii powiązana z dziedziczeniem hemoglobiny E (alfa 2 beta2 (26) Glu prowadzi do Lys).”

Nieodwracalne wiązanie się zomepiracu z białkami osocza in vitro i in vivo.

Zomepirac jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym niedawno wycofanym z użycia z powodu niewyjaśnionej wysokiej częstości występowania reakcji immunologicznych. Jest metabolizowany u ludzi do reaktywnego, niestabilnego acyloglukuronidu, który gromadzi się w osoczu. Ze względu na podobieństwo glukuronidu zomepiracy do glukuronidu bilirubiny pod względem struktury i stabilności oraz udokumentowane nieodwracalne wiązanie bilirubiny z albuminą poprzez jej acyloglukuronid, badaliśmy reakcję glukuronidu acyloglicerynowego z albuminą in vitro od pH 5 do 9 i in vivo u sześciu pacjentów. zdrowych ochotników, którzy otrzymali pojedynczą 100 mg doustną dawkę zomepiraku. Nieodwracalne wiązanie zomepiracu z białkiem określono przez wyczerpujące przemycie białka, a następnie hydrolizę związanego adduktu zomepirak-białko z zasadą, ekstrakcję uwolnionego leku i pomiar chromatograficzny. Read more „Nieodwracalne wiązanie się zomepiracu z białkami osocza in vitro i in vivo.”

Interleukina 1: mitogen dla ludzkich komórek mięśni gładkich naczyń, który indukuje uwalnianie prostanoidów hamujących wzrost.

Istnieje duże zainteresowanie definiowaniem sygnałów, które inicjują nieprawidłową proliferację komórek w różnych stanach charakteryzujących się obecnością jednojądrzastych fagocytów. Ponieważ IL-1 jest głównym produktem wydzielania aktywowanych ludzkich monocytów, badaliśmy, czy ta cytokina może stymulować wzrost ludzkich komórek mięśni gładkich naczyń (SMC). Ani rekombinowana IL-1 (rIL-1) alfa (mniejsza niż lub równa 5,0 ng / ml) ani beta (mniejsza niż lub równa 100 ng / ml) nie stymulowała wzrostu SMC podczas 2-dniowej inkubacji w zwykłych warunkach. IL-1 stymulowała SMC do produkcji prostanoidów, takich jak PGE1 lub PGE2, które mogą hamować proliferację SMC. Kiedy synteza prostaglandyn była hamowana przez indometacynę lub aspirynę, zarówno rIL-1 alfa jak i beta (większe lub równe ng / ml) znacząco zwiększały wzrost SMC. Read more „Interleukina 1: mitogen dla ludzkich komórek mięśni gładkich naczyń, który indukuje uwalnianie prostanoidów hamujących wzrost.”